ثبت نام

    ورود    

     
Skip Navigation Links
صفحه اصلی
استان ماExpand استان ما
اطلاع رسانيExpand اطلاع رساني
هنرمندانExpand هنرمندان
منابع محتواييExpand منابع محتوايي
اتاق فكرExpand اتاق فكر
فعاليت هاExpand فعاليت ها
تولیدات حوزهExpand تولیدات حوزه
ارتباط با ماExpand ارتباط با ما
::خدمات میز خدمت حوزه هنری::
تاریخ انتشار  :  08:20 صبح ۱۳۹۱/۲/۲
تعداد بازدید  :  1541
Print
   
روایت شمس الدین مرادی از نمایشگاهش در استراسبورگ

شمس الدین مرادی خوشنویس برجسته ی ایلامی، با دعوت مرکز مطالعات ایرانشناسی آلزاس در دانشگاه استراسبورگ و با همکاری بنیاد فردوسی و همراهی و حمایت حوزه هنری استان ایلام نمایشگاهی از آثارش را برگزار کرد. به همین بهانه به گفت و گو با او نشستیم...

شمس الدین مرادی خوشنویس برجسته ی ایلامی، با دعوت مرکز مطالعات ایرانشناسی آلزاس در دانشگاه استراسبورگ و با همکاری بنیاد فردوسی و همراهی و حمایت حوزه هنری استان ایلام نمایشگاهی از آثارش را برگزار کرد. به همین بهانه به گفت و گو با او نشستیم:

-استقبال بازدیدکنندگان در فرانسه چگونه بود؟ واکنشی که آنها نسبت به آثارتان داشتند را نسبت به واکنشی که در داخل کشور هست چطورارزیابی می کنید.

استقبال از خوشنویسی به عنوان هنری که چند هنر دیگر را در بطن خود دارد، مثل گرافیک، شعر، ریتم و... در همه ی کشورها با اقبال عام و خاص روبه روست. چه برسد به کشوری که هم اکنون مهد هنر جهان است و هنر در زندگی مردمش ساری و جاری است، نمایشگاه چون در کالج دکترای اروپایی بود به طبع علاقه مندان زیادی از کشورهای مختلف که در آنجا تحصیل و تدریس می کردند وجود داشت.
برای آنها جدای از ثر هنری، به عنوان یک هنر سنتی جذاب و جالب است. مخصوصا اینکه آن قدر فهم و استحکام در ضمیر خوشنویسی نهفته است که ناخودآگاه با درون مخاطب برقرار می کند.
به دلیل اینکه خط متعلق به خودمان است و ما در جزییات فرهنگمان با آن انس و خو گرفته ایم، آن نوستالژی و تعلق خاطر ما را به کرشمه ی خط نستعلیق و شکسته دلبسته کرده است.

-حمایت ها در داخل چگونه است؟ آیا صرفا وجود یک انجمن کارساز است؟

 حمایت از هنرمندان به دلیل اعتقاد داشتن به اینکه هنر جزء نیازهای ثانویه است، صد البته در کشورهای جهان سوم، در اولویت قرار نمی گیرد، اما در کشورهای پیشرفته سرمایه گذاری کلان روی آن صورت می گیرد و احساس نیاز و ضرورتی اجتناب ناپیر نسبت به مقوله ی هنر و هنرمندان در جریان است. در گذشته ایران نیز چنین بوده است، مثلا در زمان صفویه و در دوران تسلط مغول بر ایران. در آن زمان دو نفر از هنرمندان زمان خود یعنی میرعلی کاتب هروی و بهزاد نقاش را در غاری پنهان می کنند تا از آسیب دشمن در امان بمانند.اما الان اوضاع کمی فرق می کند.

-چه می شود که یک جمله یا شعر را برای تبدیل به خط انتخاب می کنید؟

انتخاب شعر برای خوشنویسی گاهی ناخودآگاه است، گاهی سفارشی و گاهی هم آگاهانه. اما من معتقدم همیشه اگر شعری یا مطلبی به دل نشست و روزها و ساعت ها تو را درگیر کند به زیباترین شکل ممکن خلق می شود. چون که در ذهن با آن زندگی می کنی و به آن شخصیت می بخشی.

-چه عواملی در موفقیت شما موثر بوده است؟

 موفقیت حاصل تلاش و اراده است. فقط کسانی به ساحل امن می رسند که در برابر موجها ایستادگی کرده باشند، به عقیده ی انیشتین موفقیت حاصل پنج درصد نبوغ و نود و پنج درصد پشتکار است. برای من اگر موفقیتی هم کسب شده تنها نتیجه ی تحمل خستگی ها بوده و بس.

-در آینده تصمیم تان در این هنر چیست؟ و آرمان خوشنویسی از دیدگاه شما کجاست؟

در آینده تا ببینیم خدا چه می خواهد. من کارم را با عشق انجام می دهم و سعی می کنم نقاشیخط نیز با خوشنویسی کار کنم. زیرا به این دلیل که فضای رنگی جهانی تر است و چون سابقه ی نقاشی دارم با رنگ احساس آرامش و راحتی می کنم. خوشنویسی همین قدر که با اخلاق و ایمان در تناقض نباشد، آرمانی ترین راهش را دنبال می کند.

-چه توصیه ای به جوانانی که وارد این عرصه شده اند دارید؟

قدر لحظه به لحظه ی جوانیشان را بدانند زیرا برگشت ناپذیر است. وقتشان را با ورزش و تحصیل و هنر برنامه ریزی کنند. اگر احساس شادابی و شکرگزاری داشته باشند، به یقین به آنچه که در رویایشان است دست پیدا می کنند.


نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال

تمام حقوق اين سايت متعلق به حوزه هنري استان ايلام مي باشد | نقشه سايت